1. Bąkowska, N. 2023. Metafikcja komiczna i komizm metafikcyjny. W dramatach Luigiego Pirandella i Witolda Gombrowicza. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
2. Boyé E. 1925. “O twórczości Luigi Pirandello.” Fantazy 2: 14.
3. Bronowski, C. 2004. “La fortuna di Luigi Pirandello in Polonia negli anni Settanta e Ottanta del Novecento.” PAU 27-28: 175-80.
4. Damiani, E. 1927. “Włosi a literatura polska.” Przegląd Współczesny 66-68: 257-62. <https://polona.pl/item-view/5b1ce563-ae95-4929-85fc-c2199b41202a?page=256>.
5. Damiani, E. 1928. “Z współczesnej literatury włoskiej.” Przegląd Współczesny 27: 271-94.
6. Damiani, E. 1936a. “Rola literatury w powstaniu Włoch. Odczyt wygłoszony w Uniwersytecie Józefa Piłsudskiego w Warszawie dnia 29 maja 1936 r.” Przegląd Współczesny 171-173: 3-16.
7. Damiani, E. 1936b. “Smisălăt na pirandellovija teatăr.” Rivista italo-bulgara di letteratura, storia, arte/Italo-bălgarsko Spisanie za literatura, istorija, izkustvo 6, 6: 8-35 (poi in Damiani, Enrico. 1936. Smisălăt na pirandellovija teatăr. Sofija: Čipev).
8. Damiani, E. 1937. Il senso del teatro pirandelliano. Roma: Edizione della “Rivista italo-bulgara”.
9. Damiani, E. 1938. “Teatr Pirandella.” Polonia-Italia 4, 11-12: 18-28.
10. Eustachiewicz, L. 1937. “Luigi Pirandello.” Podbipięta 3: 5.
11. Express Poranny. 1925. Express Poranny 1925, 12: 3.
12. Floryan, W. 1936. “Luigi Pirandello.” Przegląd Współczesny 8: 11.
13. Florysiak-Strazzanti, A. 1993. Teatr Pirandella w Polsce. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
14. Forysiak-Strazzanti, A. 1990. Il teatro di Pirandello in Polonia. Agrigento: Centro Nazionale di Studi Pirandelliani.
15. Gurgul, M. 2016. “Incontri artistici con Pirandello nel teatro polacco degli anni ’20 e ’30 del XX secolo.” Romanica Cracoviensia 3: 189-96.
16. Irzykowski, K. 1935. “Teatr Nowy, ‘Henryk IV’.” Pion 2: 6.
17. Kaczmarek, T. 2021. “Pirandello a Łódź ovvero Adam Hanuszkiewicz mette in scena Così è (se vi pare)”. In Sperimentare ed esprimere l’italianità. Aspetti letterari e culturali. Doświadczanie i wyrażanie włoskości. Aspekty literackie i kulturowe, red. Tomasz Kaczmarek, Dominika Kobylska, Katarzyna Kowalik, i Stefano Cavallo, 185-96. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
18. La Rosa, G. 2014. “Pirandello a Breslavia.” Italica Wratislaviensia 5: 235-54.
19. La Rosa, G. 2020. “La fortuna di Pirandello in Polonia negli anni Venti e Trenta.” Pirandelliana. Rivista di studi e documenti 14: 139-49.
20. Meloman. 1925. “Recenzje widzów. Co mówi widownia.” Kurjer Czerwony 233: 3.
21. Piekarniak, A. 2021. Polsko-włoskie kontakty kulturalne w latach 1945-1980 w świetle dokumentów archiwalnych polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Warszawa: DiG.
22. Pirandello, L. 1958. Maschere nude, con una prefazione di Silvio D’Amico, vol. I. Milano: Arnoldo Mondadori Editore.
23. Pirandello, L. 1960. Saggi, poesie, scritti varii, a cura di Manlio Lo Vecchio-Musti. Milano: Mondadori.
24. Pirandello, L. 1990. Sei personaggi in cerca d’autore. Enrico IV. Milano: Arnoldo Mondadori Editore.
25. Syruczek, W. 1938. “Z teatru. ‘Ależ to nie na serio’.” Tygodnik Ilustrowany 3: 62.
26. Szyfmanówna, F. 1937. “La fortuna di Pirandello in Polonia”, Polonia-Italia 4, 3: 22-6.
27. Widłak, S. 1999. “Pirandello vivo? Appunti sulla presenza dell’opera di Luigi Pirandello in Polonia.” In Lingua e Letteratura, a cura di Stanisław Widłak, vol. IV: 213-21. Kraków: Universitas.
28. Zawistowski, W. 1925. “Luigi Pirandello ‘Gra’.” Tygodnik Ilustrowany 5: 87.
29. Żaboklicki, K. 1994. “Luigi Pirandello (romanzi e atti unici).” In K. Żaboklicki, Da Dante a Pirandello. Saggi sulle relazioni letterarie italo-polacche, 178-86. Varsavia-Roma: Accademia Polacca delle Scienze-Biblioteca e Centro di Studi a Roma.
30. Żurawska, J. M., e A. F. De Carlo. 2014. “Enrico Damiani Polonista.” In Maestri della polonistica italiana, a cura di Marina Ciccarini, e Piotr Salwa, 61-77. Roma: Accademia Polacca delle Scienze-Biblioteca e Centro di Studi a Roma.

Informazioni sul capitolo

Informazioni bibliografiche